Het aambeeld
van Gods Woord
Gisteravond
hield ik stil aan de poort van de smidse
en hoorde het aambeeld het vesperkoor luiden;
ik keek ernaar en zag op de grond verspreid,
oude hamers, versleten door de tand van de tijd.
"Hoeveel aambeelden
had ge?” wilde ik weten,
“Want al deze hamers zijn stek versleten”,
“Maar één,” sprak hij met knipperende ogen,
“Het aambeeld slaat ze stuk, zodat ze niet langer deugen”.
“En zo”,
dacht ik, “slaan sedert onheuglijke tijden,
stormen van twijfel op het aambeeld van Gods waarheid;
het lawaai van de vallende slagen wordt gehoord.
De hamers zijn stuk, het aambeeld blijft ongeschonden”.
Het
aambeeld: Staat voor Gods woord en de waarheid van het geloof. Het is zwaar,
vast en buigt niet.
De hamers:
Staan voor tegenstanders, twijfelaars en critici die door de eeuwen heen
proberen het geloof stuk te slaan of weg te honen.
De les: De
smid in het gedicht legt uit dat hij in zijn leven vele hamers verslijt, maar
slechts één aambeeld nodig heeft. Zo verdwijnen kritische stromingen en denkers
door de tijd, maar blijft Gods woord bestaan.
Hemel en aarde zullen voorbij gaan,
maar Gods Woord zal voor eeuwig
blijven bestaan.
Mattheüs 24:35; Marcus 13:31 en Lucas 21:33.
Reacties
Een reactie posten