Het aambeeld van Gods Woord

Gisteravond hield ik stil aan de poort van de smidse
en hoorde het aambeeld het vesperkoor luiden;
ik keek ernaar en zag op de grond verspreid,
oude hamers, versleten door de tand van de tijd.

"Hoeveel aambeelden had ge?” wilde ik weten,
“Want al deze hamers zijn stek versleten”,
“Maar één,” sprak hij met knipperende ogen,
“Het aambeeld slaat ze stuk, zodat ze niet langer deugen”.

“En zo”, dacht ik, “slaan sedert onheuglijke tijden,
stormen van twijfel op het aambeeld van Gods waarheid;
het lawaai van de vallende slagen wordt gehoord.
De hamers zijn stuk, het aambeeld blijft ongeschonden”.  


Het aambeeld: Staat voor Gods woord en de waarheid van het geloof. Het is zwaar, vast en buigt niet.

De hamers: Staan voor tegenstanders, twijfelaars en critici die door de eeuwen heen proberen het geloof stuk te slaan of weg te honen.

De les: De smid in het gedicht legt uit dat hij in zijn leven vele hamers verslijt, maar slechts één aambeeld nodig heeft. Zo verdwijnen kritische stromingen en denkers door de tijd, maar blijft Gods woord bestaan.

Hemel en aarde zullen voorbij gaan,

maar Gods Woord zal voor eeuwig blijven bestaan.

Mattheüs 24:35; Marcus 13:31 en Lucas 21:33.

 


Reacties

Populaire posts van deze blog

Inleiding