Inleiding

 

BESTEMD
VOOR DE
TROON

EEN OPMERKELIJK PERSPECTIEF OP DE EEUWIGE BESTEMMING VAN CHRISTUS’ GEMEENTE.

Inleiding

De hierna volgende hoofdstukken bevatten wat men een volkomen nieuwe, unieke kosmologie – leer over de kosmos – zou kunnen noemen. Het enige doel van het universum  van alle eeuwen her is: het werven en voorbereiden van een eeuwige partner voor de Zoon, de Bruid, de vrouw van het Lam van God. Omdat zij met haar Goddelijke geliefde en Heer, als rechtens Zijn gelijke, de troon van het universum zal delen, moet zij getraind, opgevoed en voorbereid worden voor har koninklijke taak.
Omdat de kroon alleen gegeven wordt aan overwinnaars (Openbaring 3:21: “Wie overwint, hem zal Ik geven met Mij te zitten op mijn troon, gelijk ook Ik heb overwonnen en gezeten ben met mijn Vader op zijn troon”), moet de Gemeente (die later de Bruid zal worden) de kunst van de geestelijke oorlogsvoering leren door het overwinnen van boze machten. Alleen zo kan ze zich voorbereiden om na het bruiloftsmaal van het Lam op de troon plaats te kunnen nemen. Om haar in staat te stellen de techniek van het overwinnen te leren heeft God het oneindige wijze leerplan van het gelovige gebed ontworpen. Hij heeft niet in de eerste plaats gebed voorgeschreven als een manier om bepaalde dingen gedaan te krijgen. Het is Zijn manier om de Gemeente daarmee te oefenen in het overwinnen van de aan God vijandige machten.
Deze wereld is een werkplaats, waarin zij die bestemd zijn voor de troon, in de werkelijke praktijk leren, hoe zij satan en zijn heerschappij kunnen overwinnen.
De gebedskamer is de plaats, waar de overwinnaars gevormd worden.
Dit betekent dat de verloste mens een hogere positie bekleedt dan alle andere schepselen in het universum. Engelen zijn geschapen, niet verwekt. De verloste mens is zowel geschapen als verwekt, geboren uit God. Zijn erfelijke eigenschappen dragend. Door de wedergeboorte wordt iemand die verlost is, een werkelijk lid van de oorspronkelijke kosmische familie “nauw verwant” aan de Drie-eenheid.
Omdat de Gemeente met Christus is opgestaan en ten hemel is opgevaren, heeft zij haar wettige plaats op de troon nu reeds ingenomen. Door het gebruik van haar wapens van gebed en geloof houdt zij in deze onrustige, verwarde tijd de machten in de wereld in evenwicht. Ondanks al haar jammerlijke zwakheid, haar ontstellende gebreken en haar niet te verontschuldigen tekortkomingen, is de Gemeente de sterkste kracht ten behoeve van de beschaving en het verlicht sociaal bewustzijn in de wereld van vandaag. De enige kracht, die strijdt tegen de totale overheersing van satan in de menselijke samenleving is de Gemeente van de levende God. Als er geen tegenstand aan satan geboden werd, als hij niet in bedwang gehouden werd door de door de Heilige Geest geïnspireerde gebeden en de geheiligde levens van Gods volk, dan “zou de ellende zich hemelhoog opstapelen en de aarde niet meer dan een onvruchtbaar stoppelveld zijn”.
“Gij zijt het zout der aarde…gij zijt het licht der wereld” (Mattheüs 5:13-14). Als de Gemeente niet haar reinigende en behoudende invloed op aarde zou uitoefenen, zou het hele bouwsel dat wij “beschaving” noemen, volkomen uiteenvallen, vermolmen en verdwijnen. Het feit, dat de sociale orde bewaard gebleven is voor een volkomen ineenstorting, ook al gaat satan op zijn ergst tekeer, bewijst, dat tenminste een overblijfsel van de Gemeente effectief functioneert en reeds begonnen is met het uitoefenen van haar heerschappij, in eenheid met haar levende Heer. Daarom is zij zelfs nu al dank zij de wapens van gebed en geloof, bezig geoefend te worden voor de taak die zij zal krijgen om, na de uiteindelijke vernietiging van satan, met Christus over het gehele universum te heersen.
Dankzij het gelovig gebruik van het gebed houdt de Gemeente de machten in evenwicht, niet alleen in de aangelegenheden van de wereld, maar ook bij de redding van enkelingen. Zonder dat we inbreuk maken op de eigen morele verantwoordelijkheid van een persoon kan de Gemeente door volhardende, gelovige voorbede de Geest van God zó de ruimte geven in het hart van iemand, dat die gemakkelijker zwicht voor de tere aandrang van de Geest en redding ontvangt dan dat hij volhardt in zijn verzet daartegen.
God zal niet buiten de Gemeente om handelen, omdat Zijn plan dan niet ten volle tot ontplooiing zou komen, namelijk haar tot volle wasdom te brengen, zodat zij met de Zoon zal kunnen heersen. Daarom zal Hij zonder haar niets doen. John Wesley zegt dit zo: “God doet niets tenzij in antwoord op gebed”.
Met de bedoeling de Gemeente in staat te stellen satan te overwinnen, kwam God in de loop van de geschiedenis van de mensheid binnen door de vleeswording. Als niet gevallen Mens heeft Hij satan zowel wettelijk als krachtdadig overwonnen en buiten spel gezet. Zijn gehele verlossingswerk heeft Hij ter wille van de Gemeente verricht. Hij is als “hoofd boven al wat is, gegeven aan de Gemeente” (Efeziërs 1:22). Door Zijn overwinning over satan is de Gemeente Zijn gevolmachtigde geworden. Ofschoon Christus een volledige, volkomen triomf over satan behaald heeft, geeft God hem nog ruimte om een guerrilla-oorlog te voeren. God zou volkomen met satan kunnen afrekenen, maar Hij heft besloten hem te gebruiken om de Gemeente in het overwinnen te oefenen. Gebed is niet God smeken iets te doen, wat Hij liever niet doen wil. Het is niet God vermurwen, maar de kracht van Christus over satan kracht bijzetten. Het is het op aarde uitvoeren van de beslissingen, die in de hemel betreffende de menselijke aangelegenheden genomen zijn.
Op Golgotha werd satan wettelijk teniet gedaan en werden al zijn aanspraken vervallen verklaard. God heeft de handhaving van de overwinning op Golgotha in handen van de Gemeente gelegd (Mattheüs 18:18; Lucas 10:17-19). Hij heeft haar volmacht gegeven. Zij is Zijn vertegenwoordigster. Maar dit afgeleide gezag kan niet functioneren zonder de gebeden van een gelovige Gemeente. Dus vinden we daar altijd gebed waar echt iets gebeurt. Elke Gemeente zonder een goed georganiseerd, systematisch opgezet gebedsplan houdt slechts een godsdienstige tredmolen aan het draaien.  
Een gebedsplan zonder geloof is krachteloos. Het ontbrekende element dat noodzakelijk is om aan zegevierend gebed kracht te verlenen, waardoor satan gebonden en uitgeworpen wordt, is overwinnend geloof. En het ontbrekende element dat noodzakelijk is om aan overwinnend geloof kracht te verlenen, is lofprijzing, voortdurende doelgerichte, strijdlustige lofprijzing.
Lofprijzing is de hoogste vorm van gebed, omdat zij geloof verbindt aan de smeekbede. Lofprijzing is de ontstekingsvonk van het geloof. Zij is het enige wat nodig is om het geloof los te maken van de aarde, waardoor het opstijgt boven de dodelijke luchtvervuiling van de twijfel. Lofprijzing is het zuiveringsmiddel, waardoor het geloof gereinigd wordt en de twijfel uit ons hart verdwijnt. Het geheim van verhoord gebed is geloof zonder twijfel (Marcus 11:23). En het geheim van geloof-zonder-twijfel is lofprijzing, triomferende lofprijzing, ononderbroken lofprijzing, de lofprijzing als een manier van leven. Dit is de oplossing van een dood geloof en onvruchtbaar gebed.
Het geheim van succes in het overwinnen van satan en zich bekwamen voor de troon is een geconcentreerd plan van vruchtbaar gebed. En het geheim van vruchtbaar gebed is een geconcentreerd plan van lofprijzing.

 

1
HET UITEINDELIJKE DOEL VAN HET UNIVERSUM: DE GEMEENTE

God is de Heer van de geschiedenis

Er zijn weinig historici die enig begrip hebben van de betekenis en het doel van de geschiedenis. Zij zijn misschien wel in staat de personen en gebeurtenissen, die naar men zegt het ruwe materiaal vormen, te beschrijven en in een systeem vast te leggen, maar zij hebben eigenlijk geen sleutel om de betekenis ervan te verklaren. De wordt door enkele bekende historici zelf toegegeven. G.N. Clark, bijvoorbeeld, zei in zijn inaugurele rede in Cambridge: “Er valt geen geheim en geen plan in de geschiedenis te ontdekken”.
André Maurois, Frans biograaf, criticus en romanschrijver beweert: “Het universum is zinloos. Wie heeft het geschapen? Waarom zijn wij hier op deze nietige klomp klei, rondtollend in een oneindige ruimte? Ik heb er niet het flauwste idee van en ben er absoluut van overtuigd, dat niemand dat heeft…”. Andere gezaghebbende personen, die misschien minder cru zijn in hun oordeel, tasten evenzeer in het duister over het doel en de motieven van de gebeurtenissen en personen, die zij vermelden en beschrijven.

‘Het bestaan’ – een ondoorgrondelijk mysterie voor het antieke denken

 De oude Grieken beschouwden de geschiedenis als een cirkel of een cyclus, die zichzelf voortdurend herhaalt en zich daarom niet in een bepaalde richting beweegt. Zij komt dus nooit tot een zichtbare bestemming en heeft ook geen herkenbaar doel. Voor hen was het bestaan een ondoorgrondelijk mysterie. En dit is de filosofie die door de meeste moderne wereldse geschiedschrijvers wordt aangehangen en uiteengezet. Zij weten niet wat ze met het bestaan aan moeten. Voor hen en voor velen in de wereld in het algemeen, bestaat de geschiedenis alleen maar uit de ene zinloze crisis na de andere, en heeft zij geen doelen geen redelijk oogmerk. Ze zien geen zin voor het bestaan van een redelijk denkende mensheid. Zij weten niet waar we vandaan komen of waar we heen gaan. Het hele bestaan is een onmetelijk, groot, onbegrijpelijk raadsel. Hun beschouwing van de geschiedenis is een filosofie van onwetendheid, frustratie en wanhoop.

Het universum - voor de moderne mens doelloos

In de moderne tijd werd deze filosofie populair door Jean-Paul Sartre. Hij leerde, dat ieder mens in een waterdichte ruimte leeft als een geïsoleerd individu in een doelloos universum. Omdat we niet kunnen weten, wie we zijn, waar we vandaan komen, of waar we heengaan, en omdat we het verleden niet begrijpen en geen hoop voor de toekomst hebben, is het enige wat belangrijk is, het leven nú in al zijn hevigheid te beleven. Alleen datgene wat we op dit moment kunnen verwerkelijken is van belang en heeft betekenis. Een hoge bestemming in 't verschiet heeft geen zin. Daarom is het opgeven van het heden te wille van de toekomst onzinnig en dwaas. Uit deze filosofie stamt het denken van de "Nu-generatie", de generatie die niet kan wachten. Het genot van het ogenblik is het enig redelijke doel van het bestaan. "Laten we eten en drinken, want morgen sterven wij" (I Korintiërs 15:32).

Een hele generatie studenten werd doordrenkt met deze bestaansfilosofie van onbelemmerde vrijheid, doelloosheid en wanhoop. Ze moest wel komen tot uitbarstingen van revolutionair geweld, brandstichting en plundering, en zo dood en verderf zaaien in steden, op universiteiten in het hele land en over de hele wereld. Zomaar ineens kwam er in de samenleving een explosie van wetteloosheid en misdaad, rellen en doodslag, en de waanzin van de drug-cultuur. Dit was het resultaat van de filosofie van de zinloosheid van het verleden en de hopeloosheid van de toekomst. (1)

De Bijbel - de enig betrouwbare bron

De doorsnee-historicus heeft geen sleutel tot de verklaring van de geschiedenis, omdat hij de enig onfeilbare bron, de Bijbel, negeert. Voor de meeste mensen, geschiedschrijvers incluis, eist, in welke eeuw of periode dan ook, die politieke eenheid of staat de meeste aandacht op, die het grootste aantal inwoners heeft, de grootste oppervlakte beslaat, de beste materiële hulpbronnen bezit en op de grootste en sterkste militaire macht kan bogen. Voor de meesten van ons bestaat geschiedkunde uit de beschrijving van de rol, die de leiders der grootmachten in het verleden gespeeld hebben. Daarom lijkt het erop, dat mannen als de Farao's, Nebukadnezar, Alexander de Grote, Caesar, Karel de Grote en Napoleon in werkelijkheid de geschiedenis hebben gemaakt. Deze stichters van keizerrijken en hun volgelingen beschouwden zichzelf als de bouwmeesters van de geschiedenis en de beeldhouwers van het lot der mensheid. Zij geloofden de makers van de geschiedenis te zijn en de loop van de gebeurtenissen te kunnen bepalen.

Golgotha - het werkelijke middelpunt van de geschiedenis

Maar de wereld in het algemeen en de geschiedkundigen in het bijzonder, hebben de plank volkomen misgeslagen. Er is namelijk maar één zinvolle opvatting van de geschiedenis en dat is die van de Bijbel. (2)

Het middelpunt van de geschiedenis wordt niet vastgesteld door grote keizerrijken zoals Egypte, Babylonië, Griekenland of Rome, noch door hun moderne tegenhangers zoals Rusland, China, de Verenigde Staten van Amerika of welke andere toekomstige macht ook. Om de kern van de geschiedenis te vinden, moet men aan al deze wereldrijken en klinkende namen voorbijgaan en zijn weg zoeken naar een nietig landje (Israël), dat de navel van de aarde genoemd wordt; geografisch middelpunt van de aarde. En in dat kleine land ligt een kleine heuvel, die Golgotha heet, waar 2000 jaar geleden een mens, Jezus genaamd, aan een kruis werd geslagen om te sterven. Ik wil in alle bescheidenheid opmerken, dat die kleine heuvel in dat kleine land, het middelpunt is van de hele geschiedenis, niet alleen van deze wereld, maar ook van de ontelbare melkwegstelsels in de oneindige kosmos, van eeuwigheid tot eeuwigheid.

De Gemeente - het centrale onderwerp en doel van de geschiedenis

De Man, Die bloedend aan het kruis hing, beschimpt en bespot door de voorbijgangers, was "voor alle dingen" (Colossenzen 1:17), dat wil zeggen  vóórdat de geschiedenis zelf begon. Met Hem begint de wereldgeschiedenis, want "alle dingen zijn door Hem geworden, en zonder Hem is geen ding geworden, dat geworden is" (Johannes 1:3). En de geschiedenis, die met Hem begon, werd en wordt door Hem gevormd en beheerst. "Hij beheerst het heelal met Zijn machtig Woord" (Hebreeën 1:3 - HLW). En zij werd en wordt door Hem gevormd en beheerst met slechts één doel voor ogen. Dat speciale doel en plan blijkt altijd de centrale en beheersende factor van de geschiedenis te zijn, onverschillig hoe ver zij daarvan schijnt verwijderd te zijn. Iedere gebeurtenis in de geschiedenis vindt plaats om dit ene doel te dienen. Niets, hoe onbetekenend ook, valt daarbuiten. Het universum, onze planeet incluis, werd voor dit éne doel geschapen: om als geschikte woonplaats te dienen voor het menselijk geslacht. (3) De mens werd geschapen naar het beeld en de gelijkenis van God voor dit ene doel: om de Zoon van God een eeuwige partner te kunnen geven. Na de zondeval en de belofte van de verlossing door middel van de komende Messias, werd het Messiaanse geslacht geboren en opgevoed teneinde  de Messias voort te brengen. En de Messias kwam met slechts één bedoeling: de Gemeente in het leven te roepen, en zo Zijn Bruid te verwerven. De Gemeente, bestaande uit die mensen, die geroepen en verlost zijn, blijkt het centrale onderwerp, het doel te zijn, niet alleen van de wereldgeschiedenis, maar ook van alles wat God gedan heeft in alle rijken in alle eeuwigheden.

Als dat waar is, dan is alle geschiedenis geheiligd. Dan bestaat er niet zoiets als algemene, wereldse geschiedenis. Dan is geschiedenis eenvoudig "Zijn verhaal" (history = HIS STORY). Het ganse universum in zijn totaliteit werkt met God mee om Zijn doel te bereiken, namelijk Zijn Gemeente als Zijn eeuwige partner uit te kiezen en toe te rusten. Het ganse universum is voor dit doel geschapen, want alle dingen behoren aan de Gemeente en zijn er voor haar welzijn (I Korintiërs 3:21-23). Als Heer van de geschiedenis houdt God elk gebeuren onder Zijn heerschappij, niet alleen op deze aarde, maar overal ten einde Zijn doel te bereiken, namelijk Zijn Gemeente tot volle rijpheid te brengen en haar, Zijn uitverkoren Bruid - dus niet de engelen of aartsengelen - maar háár een plaats te geven op de troon met Zijn Zoon. (4) Deze heerlijke waarheid werd aan Paulus geopenbaard en hij schreef daarover: "Wij weten, dat alle dingen (de gehele kosmos) medewerken ten goede voor hen die God liefhebben (de Gemeente), die naar Zijn voornemen geroepenen zijn (de Bruid)" (Romeinen 8:28).

Een liefdesgeschiedenis in het hart van het universum

Uit dit alles wordt duidelijk, dat het hart van het universum een romantische liefde is die de sleutel is tot alle bestaan. Van alle eeuwigheid heeft God bedoeld, dat eens in de toekomst Zijn Zoon een eeuwige partner zou hebben, zoals Johannes haar in zijn Openbaring beschreef als "de Bruid, de Vrouw van het Lam" (Openbaring 21:9). Johannes onthulde verder, dat deze eeuwige partner naar Gods eeuwige bedoeling bestemd is om na het bruiloftsmaal van het Lam de troon met de Bruidegom te delen (Openbaring 3:21). Hier zien wij het uiteindelijke doel, de hoogste bestemming van de geschiedenis. Volgens Romeinen 8:28 is uitsluitend dit het motief van al God scheppend handelen. Dit Bijbelgedeelte leert ons duidelijk, dat alles wat God van 't begin af aan gedaan heeft, geconcentreerd was op de Gemeente. Slechts dit en niets anders onthult en verklaart het geheim van de geschiedenis volkomen. (5) Men kan van geen enkele wereldse geschiedschrijver verwachten dit te begrijpen. Maar als wij Romeinen 8:28 goed begrijpen, dan is deze schepping er voor de Gemeente (Psalm 75:7-8, Psalm 105). Dus niet dankzij hun eigen waardigheid kwamen Farao, Nebukadnezar, Darius, Sanherib en anderen aan de macht. Dit is wat Jesaja zegt in hoofdstuk 10:5-14. De betekenis van deze koningen was volkomen afhankelijk van Gods bedoeling met het Messiaanse volk, waaruit de Messias zou voortkomen. Eens komt de dag, dat we zullen begrijpen, dat niet alleen deze voorbeelden, die in de Bijbel staan, maar alle gebeurtenissen in alle eeuwigheden, beschikt en toegeleid werden naar dit éne doel: het uiteindelijke werven en voorbereiden van de Bruid.
In zijn Bijbelshandboek toont Henry Halley aan, dat "...het Oude Testament verslag geeft van een volk, maar het Nieuwe Testament van een MENS. Het volk werd in het leven geroepen door God om deze MENS voort te brengen".

Beperkte aanvaarding van een onbeperkte verzoening

Maar wat was het doel van de komst van deze MENS? Hij kwam om te sterven - om te sterven én uit de dood op te staan (Johannes 12:27). En wat was dáárvan dan de bedoeling? Het antwoord luidt gewoonlijk, dat Hij stierf en uit de dood verrees om de wereld te verlossen. U verbaast zich misschien als ik beweer, dat naar mijn mening bovenstaand antwoord te eenvoudig is, omdat het ten enenmale niet alles omvat. Het is wáár, dat Zijn dood en opstanding de mogelijkheid tot verlossing van de gehele mensheid gaven. Geen enkel mens uit Adams geslacht werd buitengesloten. "En Hij is een verzoening voor onze zonden en niet alleen voor de onze, maar ook voor die der gehele wereld
(I Johannes 2:2). Allen die geboren zijn of nog zullen worden, vanaf de dageraad der menselijke geschiedenis tot aan het aanbreken van de eeuwigheid, zijn besloten in Gods alomvattende verlossende liefde. Maar God wist vanaf het begin, dat slechts een uitverkoren deel dit wereldwijde aanbod zou accepteren. Dit wordt duidelijk uit de woorden van Jezus Zelf in Mattheüs 7:13-14: "Wijd is de poort en breed de weg die tot het verderf leidt, en velen zijn er, die daardoor ingaan; want eng is de poort en smalle weg, die ten leven leidt, en weinigen zijn er, die hem vinden".

Als God reeds van eeuw en her wist, dat het "netto" resultaat van heel Zijn scheppend handelen, Zijn verlossingsplan inbegrepen, slechts deze naar verhouding kleine minderheid zou zijn, dan zouden we kunnen zeggen dat deze kleine groep het doel was van al Gods eerdere plannen, doelstellingen en scheppingshandelingen. (6) Daaruit volgt dan dat om deze kleine rest het universum werd voortgebracht. Om hén werden de bewoners van de ruimte, de onzienlijke wereld, in het leven geroepen (Hebreeën 1:14). Om hén werd de aarde gemaakt. Met het oog op hen werd Abrahams geslacht geboren. Om hen te bezitten, trad God Zelf de geschiedenis binnen in de Vleeswording. En deze kleine groep heet de Gemeente, de Bruid, de Vrouw van het Lam (Mattheüs 16:18, Openbaring 21:9). (7)

De Bruid – het eindproduct van alle eeuwen

Deze opvatting wordt bekrachtigd door wat men zou kunnen noemen: “het bewijs van het eindproduct”. (8) Als iemand wil weten, wat de betekenis en het doel van de geschiedenis is, dan moet hij naar het resultaat, de “netto”-winst kijken. Omdat profetie “vooraf geschreven geschiedenis” is, vinden we het laatste hoofdstuk van de geschiedenis in het boek Openbaring. Wat zien we, als we de laatste bladzijden hiervan opslaan, als eindproduct tevoorschijn komen? Dit ene slechts: de Eeuwige partner van de Zoon van God.
Het uiteindelijke resultaat en doel van alles wat er is gebeurd van eeuwigheid tot eeuwigheid, het eindproduct van alle eeuwen is de smetteloze Bruid van Christus, die met Hem verenigd in huwelijksgeluk het bruiloftsmaal van het Lam viert en met haar hemelse Bruidegom gezeten is op de troon van het universum: zij zal met Hem heersen over een steeds groeiend en zich uitbreidend Koninkrijk. Hij kwam de geschiedenis der mensen slechts hierom binnen: Zich Zijn Geliefde te verwerven (Openbaring 19:6, 21:7,9, 10).
Dus is de Gemeente, de sleutel voor de verklaring van de geschiedenis. De Gemeente, gewassen in het Bloed van het Lam en zonder vlek of rimpel, is het middelpunt, de reden en het doel van Gods geweldige schepping. Daarom is de geschiedenis alleen maar dienares van de Gemeente en de volkeren der wereld zijn slechts marionetten, die door God gehanteerd worden ten dienst van de Gemeente (Handelingen 17:26).
De schepping dient geen ander oogmerk, de geschiedenis geen ander doel.
Vanaf de grondlegging der wereld tot aan het begin der eeuwigheid werkt God naar deze éne grote gebeurtenis toe, dit éne verheven einddoel: de glorieuze bruiloft van Zijn Zoon, het bruiloftsmaal van het Lam.

De hemelse bruiloft en de aanvang van Gods handelen in de eeuwigheid

Net als bij Adam zag God, dat het niet goed was voor zijn Zoon om alleen te zijn. Vanaf het begin was het naar Gods plan, dat uit de doorstoken zijde van Zijn Zoon, de eeuwige partner zou voortkomen. Zij zou naast Hem zitten op de troon van het universum als een betrouwbare deelgenote. “Vrees niet, klein kuddeke, want het heeft uw Vader behaagd u het Koninkrijk te geven” (Lucas 12:32). “Wie overwint, hem zal Ik geven met Mij te zitten op mijn troon, gelijk ook Ik heb overwonnen en gezeten ben met mijn Vader op Zijn troon” (Openbaring 3:21).
Het aanvaarden van een koningschap houdt meer in dan alleen van de principes en het karakter van een koninkrijk kennis te nemen; dat is slechts een onderdeel ervan. Een koningschap aanvaarden, houdt in tot koning verheven worden en te worden bekleed met gezag over een koninkrijk. Dat dit Gods heerlijke doel is met de Gemeente, wordt bekrachtigd en bevestigd door Paulus in I Korintiërs 6:2-3: “Weet gij niet dat wij over engelen zullen oordelen”? Toen Jezus zei: “De heerlijkheid, die Gij Mij gegeven hebt, heb Ik hun gegeven”. (Johannes 17:22), bedoelde Hij dit als een handgeld voor de Gemeente.
Dit koningschap en deze heerschappij is geen holle frase, iets, wat symbolisch of zinnebeeldig bedoeld is. Het is geen vrucht van de verbeelding. De Gemeente, de Bruid, de eeuwige metgezellin zál met Hem op Zijn troon zitten. Als Zijn troon voor Hem een werkelijkheid is, dan is háár troon net zomin fantasie. Zij zal aan de heerlijkheid van Christus deel hebben (Romeinen 8:17). We weten niet waarom het de Vader behaagt om het Koninkrijk aan de kleine kudde te geven. We weten niet waarom Christus verkozen heeft Zijn troon en heerlijkheid te delen met de verlosten. Maar we weten dat Hij verkozen heeft dit te doen en dat het Hem tot vreugde is.
Daarom is alles wat van eeuwigheid aan dit bruiloftsmaal van het Lam vooraf gegaan is, een inleiding en een voorbereiding. Pas daarna zal Gods programma voor de eeuwigheid zich beginnen te ontvouwen. God, zal bij wijze van spreken, niet beginnen Zijn uiteindelijke plannen voor de eeuwen uit te werken, voordat de Bruid op de troon zit met haar Goddelijke Geliefde en Heer. Tot dan wordt het ganse universum onder het ganse bestuur en de heerschappij van de Zoon van God geleid met maar één doel: de voorbereiding en toerusting van de Bruid.

Aantekeningen

(1) Deze filosofie van onwetendheid wat het verleden betreft en van hopeloosheid ten aanzien van de toekomst wordt beaamd en bevestigd door de zienswijze van sommige moderne biologen en psychologen. In zijn boek “Chance and Necessity” beweert Jacques Monod, de Frans kerngeleerde, dat het bestaan van de mens te danken is aan een toevallige botsing van minuscule deeltjes kernzuur en eiwitstoffen in de onmetelijke “oer-soep”. Volgens een aanhaling van dr. Francis Schaeffer in zijn boek “Back to Freedom and Dignity” uit een artikel in Newsweek Magazine, is Monod van oordeel, dat “alle leven voortkomt uit een onderlinge wisselwerking van toeval en noodzaak”. Monod komt tot de conclusie, dat de mens (voor zover het een Opperwezen aangaat) alleen staat in de wrede onmetelijkheid van het heelal, waaruit hij als bij toeval ontstaan is. Er is nergens vastgelegd wat zijn bestemming is, noch waaruit zijn verplichtingen bestaan. Zoals dr. Schaeffer in zijn boek verklaart, is Monod ervan overtuigd, dat “de mens het product is van het ‘onpersoonlijk’ plus tijd plus toeval”.
Als dit waar is, dan heeft de mens geen persoonlijkheid en dan kan hij ook niet op een hogere waarde ingeschat worden dan elk andere onderdeel van het universum ook. Daarom is er, moreel gezien, geen onderscheid tussen het omhakken van een boom en het vernietigen van een menselijk wezen. Als een menselijk persoon in wezen niet verschilt van een boom, dan is ook zijn toekomst niet anders. Het bestaan van een mens heeft dan even weinig betekenis als dat van een boom, en zo wordt de waarde van de mens tot nul gereduceerd. Dit denken leidt uiteindelijk tot zinloosheid en wanhoop. Volgens dr. Schaeffer is het dit, wat de studenten van Berkely tot opstand bracht en zoals men kan concluderen ook op vele andere universiteiten in ons land en over de hele wereld. Wanneer de mens God uitrangeert, vernietigt hij zichzelf. ATHEISME BERGT ZELFMOORD IN ZICH!

(2) Dit gezichtspunt wordt knap uitgedrukt door Erich Sauer: “Als Schepper van de loop van de geschiedenis en Bestuurder van hemel en aarde, voert Hij (God) de heerschappij over de gang van zaken in het heelal. Daarom kan Hij, als Heer van de geschiedenis, en Hij alleen een verklaring geven van de geschiedenis… daarom is de Bijbel het “boek der mensheid”, dat wil zeggen de sleutel tot het wereldgebeuren. Elk begrip van de gang van zaken in de wereld der mensen hangt af van de houding tegenover dit Boek” (Eternity to Eternity, blz.  97).
“Zonder Christus is de hele geschiedenis volkomen onbegrijpelijk” (Ernest Renan).

(3) Alle conservatieve verklaringen zijn het erover eens, dat het Schriftuurlijke verhaal van de schepping er de nadruk op legt, dat de mens het doel en de kroon van het scheppingsproces is. Zelfs Nietzsche heeft gezegd; “De mens is de reden waarom de wereld bestaat” (Erich Sauer in The King of the Earth, blz. 49).
Over het scheppingsverhaal uit Genesis zegt Leonard Verduin: “Het is een eenvoudige vanzelfsprekende zaak, dat het God er vanaf het allereerste begin om te doen was het hoogtepunt van de schepping te bereiken in de mens. Alles wat daaraan vooraf gaat, is een voorbereiding en inleiding op de schepping van de mens, aan wie de heerschappij werd toevertrouwd. De mens wordt getekend als de kroon en het sluitstuk van het hele scheppende handelen van de Almachtige God. De mens is het doel, waarop zich dat hele handelen richtte. Waarlijk, de Bijbel spreekt niet gering over de mens (Somewhat less than God, blz. 9).

4) Watchman Nee wijst erop, dat de Gemeente nú het Lichaam van Christus is, maar dat zij ná het bruiloftsmaal van het Lam Zijn Bruid zal zijn (The Glorious Church, hoofdst. 3, blz 46, uitgave 1968).

(5) De stelling van dit gedeelte is aangevallen op grond daarvan “dat teveel gebaseerd is op één tekst, los van de context”.
De schrijver erkent de juistheid van deze kritiek, omdat het woord dat met “alle dingen” in Romeinen 8:28 wordt vertaald, daar niet in verband staat met het woord “kosmos” zoals op andere plaatsen.
De bewering dat als sommige dingen medewerken ten goede voor de Gemeente, dan ook alle dingen in het gehele universum ten goede moeten medewerken, is een noodzakelijk, onbetwistbaar gevolg van de leer van het monotheïsme (één godendom).
Indien er één God is en Hij soeverein is, dan zijn al Zijn bedoelingen en handelingen op één en hetzelfde doel gericht. Slechts als er een gelijkwaardige tegenkracht is, of verdeeld gezag, zouden andere stromingen of doeleinden Gods doel kunnen doorkruisen. Hierdoor zou een chaos ontstaan. Daarom, als er één soevereine God is in het heelal, dan is het universum een kosmos. Als het universum een kosmos is, een harmonieus en geordend geheel, dan werken alle omstandigheden en gebeurtenissen naar één en hetzelfde doel toe.
Dat het universum een kosmos is, onder de heerschappij van één soeverein gezag, wordt ons geleerd o.a. in Psalm 103:19. “De Here heeft Zijn troon in de hemel gevestigd, Zijn Koningschap heerst over alles”. Deze waarheid is het onderwerp van vele psalmen en uitspraken van profeten en klinkt door in heel de Schrift vanaf Genesis tot Openbaring. Dit wijst erop, dat het universum een geordend geheel is, een harmonieuze eenheid, een kosmos.
In zo’n universum, onder de heerschappij van een centraal absoluut gezag, zullen ook, indien één gebeurtenis of een reeks gebeurtenissen ten goede medewerken voor de Gemeente, alle andere dingen hetzelfde doel dienen.
Een duidelijk voorbeeld hoe de kosmos medewerkt om het Messiaanse doel van God, en daarmee ook Zijn bedoeling met de Gemeente te dienen, vindt men in Richteren 5:20. “Van de hemel streden de sterren, vanuit haar banen streden zij tegen Sisera”. Vele andere Schriftgedeelten illustreren ditzelfde punt.
Daarom behelst de uitdrukking “alle dingen” uit Romeinen 8:28 niet slechts bepaalde bijzondere gebeurtenissen, maar de totaliteit van alles wat in het heelal plaatsvindt.

(6) De schrijver gelooft, dat het aantal verloste mensen niet te tellen is (Openbaring 7:9). De uitdrukkingen “kleine groep” en “heel kleine minderheid” worden gebruikt met betrekking tot hen, die in de genadetijd gebruik gemaakt hebben of nóg zullen maken van de vrijheid om te kiezen. Als we echter de talloze miljoenen, die in de kinderjaren of vóór de geboorte streven, meerekenen, zoals wij geloven, dan is het waar als men zegt, dat “uiteindelijk het aantal van hen, die verloren gaan tegenover dat van hen, die gered worden in geen groter verhouding staat dan het getal gedetineerden in de gevangenis tegenover dat van de mensen in de vrije maatschappij”.

(7) De schrijver gelooft dat de Gemeente alle verlosten omvat vanaf de schepping tot aan de voleinding.

(8) De auto-industrie geeft ons een heldere kijk op wat men noemt “het bewijs van het eindproduct”. De auto was eerst slechts een ontwerp, een idee, een droom in de geest van een mens. Maar dat idee gaf de stoot tot een grootse onderneming. Om de auto te kunnen fabriceren zijn geweldige gebouwencomplexen verrezen, die duizenden vierkante meters in beslag nemen en enorme sommen geld hebben gekost. In deze fabrieken worden ingenieuze machines en werktuigen geïnstalleerd, een uitrusting die enorme kapitalen vergden. De fabricage zelf vereist onmetelijke hoeveelheden ruw materiaal van velerlei soort vanuit de hele wereld aangevoerd, in aantallen die onze verbeelding verre te boven gaan. In deze bedrijven werken miljoenen mannen en vrouwen, van ingenieurs tot arbeiders aan de productielijn. En dat alles dient slechts dit éne doel: de vervaardiging van een kleine auto. Wanneer dan het eerste wagentje van de montageband rolt, wordt het doel van deze enorme industrie duidelijk zichtbaar. Alles wat eraan vooraf gegaan is, de enorme plannen, de verwerking van het ruwe materiaal met de daaraan verbonden reusachtige hoeveelheden afval, alles vanaf de tekentafel tot de laatste bout toe, wordt belicht en verklaard door uitsluitend dit ene: het tot stand komen van een auto. Die kleine wagen is de sleutel waarmee het geheim van alles wat eraan vooraf gegaan is, ontsluierd wordt.

(9) De hier bedoelde gelijkheid is een overgedragen gelijkheid. Ofschoon dat het geval is, wordt deze gelijkheid volledig erkend en geëerbiedigd alsof het de oorspronkelijke was. De uitdrukking “mede-erfgenaam” (Romeinen 8:17) draagt onmiskenbaar deze betekenis. Volgens de wet kan een mede-erfgenaam niets alleen doen, niets zonder de ander.

Bron: Bestemd voor de Troon, Paul E.Billheimer.

Wordt vervolgd